Autor

Ikonopisom se bavi desetak godina a prvi put se predstavlja široj javnosti 2003. godine izložbom drvenih jaja oslikanim pravoslavnim motivima.

Postigavši uspeh prvom izložbom, sada već tradicionalnom „Uskršnjom izložbom“, usledili su pozivi za brojne druge grupne izložbe, sajamske i druge manifestacije širom Srbije gde je i predstavljala svoj rad, ikonopisanje.

Radi isključivo na drvetu dvema tehnikama. „Mokro na mokro“ slikarskim uljanim bojama i „mokro na suvo“ odnosno slikanje jajčanom temperom sa upotrebom pozlate, po kanonima pravoslavne crkve.

Naginje makedonskoj školi ikonopisa, koja se odlikuje realizmom, izražajnim pokretom i bogatim koloritom, za razliku od kritske koja liku daje asketski karakter.

Po mišljenju stručne kritike ona se oslanja na osnovne principe ikonopisa a istovremeno ispoljava svoj raskošni talenat, dodajući i svoj lični pečat.

Pored ikona, rađenim po kanonima crkve, eksperimentiše stvarajući sinergiju crkvenih, svetovnih i istorijskih motiva pravoslavlja i Srbije uljem na drvetu i platnu, koje nailazi na dobar odziv poštovalaca ove vrste umetnosti i pruža inovativnu perspektivu crkvenih tema i svetaca i njihovom približavanju široj publici.

Ono što je karakteriše i kao svoj lični način izražavanja ikonopisa izabrala je formu jajeta zbog same simbolike forme, sjedinivši ga u jedno i tako postigla savršen i autentični spoj likovnog iskaza.